بختیاریها

برگزاری جشنواره زیبای عشایری وارگه کوچ

bakhtyariha — Mon, 30 Nov 2009 18:13:54 GMT

به همت سازمان بهزیستی استان خوزستانبرگزاری جشنواره زیبای عشایری وارگه کوچ

اداره بهزیستی شهرستان مسجدسلیمان در کنار خدمت فراوان به جامعه بزرگ هدف خود برنا مکه های متعدد فرهنگی نیز از قبیل جشن عروسی زوج های تحت پوشش به شیوه محلی بختیاری؛جچشنواره استانی بومی محلی سالمندان و…را با رنگ و لعاب محلی بختیاری همراه با استقبال فراوان شهروندان و مهمانان اعزامی از شهرهای مختلف به اجرا در آورده است و حالا در هفدهم مهرماه در یک اقدام ابتکاری دیگر به جای گرامیداشت روز جهانی سالمندان در سالن های رسمی این جشن با حضور سالمندان و مردم خونگرم عشایری و مهمانان اعزامی از شهرستانهای مختلف استان در میان جنگل های به یادگار مانده بلوط شلال در میان فریاد گاله سالمندان به اجرا درآمد گویا برگذاری این جشنواره زیبا و ابتکاری و بازیهای محلی سالمندان همچون چوب بازی و الختر و… تلنگر و گذر به دهه های پیشین در ذهن سالمندان بود جانی دوباره را برای این عزیزان دمیده است .جشنواره زیبای عشایری وارگه کوچ در هنگامه کوچ پاییزی عشایر بختیاری و با هدف تکریم سالمندان عشایری با حضور صدها نفر از سالمندان در منطثه شلال شهرستان اندیکا واقع در شمال استان خوزستان برگزارشد.

عکس ها:روابط عمومی اداره بهزیستی شهرستان مسجدسلیمان

منبع: http://www.mismycity.com//

پرواز مسجدسلیمان بر فراز ایران

bakhtyariha — Sun, 29 Nov 2009 12:22:18 GMT

پرواز مسجدسلیمان بر فراز ایران

به پاس قدردانی از خدمات یکصدساله مسجدسلیمان به صنعت نفت کشور، هواپیمای «جت فوکر 100» شرکت هواپیمایی نفت کشور به نام مسجدسلیمان و با کد شناسایی EP-MIS وارد خطوط هوایی کشور شد.

کاپیتان حسین طالب زاده، مدیرعامل شرکت هواپیمایی نفت ایران با اعلام این خبر گفت: به منظور توسعه ناوگان شرکت هواپیمایی نفت ایران که از جمله کالاهای استراتژیک صنعت نفت محسوب می شود، سومین فروند هواپیمای خریداری شده در فرودگاه اهواز به زمین نشست تا بدین ترتیب، تعداد ناوگان هوایی این شرکت به 8 فروند برسد.

وی در ادامه افزود: چهارمین فروند از هواپیماهای جدید نیز طی دو ماه آینده به ناوگان شرکت هواپیمایی نفت ایران می پیوندد که ظرفیت ناوگان این شرکت را به روزانه 620 صندلی افزایش خواهد داد. به گفته مدیرعامل شرکت هواپیمایی نفت ایران، به پاس قدردانی از خدمات یکصد ساله مسجدسلیمان به صنعت نفت کشور، این هواپیما با کد شناسایی EP-MIS به معنای (Masjid –i-Soleyman) وارد خطوط هواپیمایی نفت ایران می شود.

طالب زاده در باره ویژگی های سومین فروند از هواپیمای نفت گفت: این هواپیما دارای 100 صندلی است که برخورداری از سیستم ناوبری مدرن، فضای باز بین صندلی ها و جایگاه ویژه از جمله مزیت های آن نسبت به سایر هواپیماهای هم نوع خود (فوکر 100) است.

وی افزود: هواپیمای جت فوکر 100EP-MIS که در شرکت هواپیماسازی فوکر هلند ساخته شده، از پیشرفته ترین نسل هواپیماهای جت فوکر است که تا چندی پیش در یکی از معتبرترین خطوط هوایی اروپا فعال بوده است.

منبع : www.drrezaee.ir

ساکنین ثروتمندترین شهر جهان

bakhtyariha — Sun, 29 Nov 2009 11:58:04 GMT

عکسها ئی از فقیرترین مردمان جهان که در یکی از ثروتمندترین نقاط جهان سکنی دارند

شعله زرد رنگ ناشي از سوخت گاز تصفيه نشده و غير استاندارد

اعضاي خانواده يك خانه مخروبه در مسجد سليمان كه در حال ترك خانه اشان مي باشند .

نشت نفت در كف يكي از خانه هاي مسجد سليمان .

كودكي در حال بازي كردن در كنار يكي از چاه هاي قديمي و مسدود نفت در مسجد سليمان .

كودكان در حال بازي كردن ميان انبوه لوله هاي غير استاندارد در شهر

زني در حال پخت و پز با گاز ترش و لوله كشي و شيلنگ بلند و غير استاندارد در حياط منزلشان .

كودكان در حال بازي كردن در كنار يكي از چاه هاي قديمي و مسدود نفت در مسجد سليمان

نوجواني در حال زياد كردن شعله آبگرمكن در كنار درب منزلشان.

نشت گاز از لوله هاي غير استاندارد گاز در سرتاسر شهر .

پيرمردي در حال گرفتن سوراخ هاي لوله و جلوگيري از نشت گاز .

برگرفته از سایت :

http://www.bornanews.com

راه آهن بختیاری واقعیتی که رنگ خیال گرفت

bakhtyariha — Tue, 14 Jul 2009 15:48:54 GMT

در حال حاضر اتصال ريلي خوزستان به تهران از يك مسير

در حال حاضر اتصال ريلي خوزستان به تهران از يك مسير كه هم آسيب پذير است و هم ظرفيت محدودي دارد، صورت مي گيرد و قبل از انقلاب اسلامی طرح راه آهن بختیاری برای بالا بردن ضریب امنیتی این خط ریلی در نظر گرفته شده بود.

به گزارش آژانس خبری بختیاری (ایبنا نیوز)، شبكه ريلي راه آهن ايران شبكه‌اي ستاره‌اي است؛ عملاً همه خط ‌ها به تهران ختم مي‌شود و خطوط ريلي مستقلاً به همديگر اتصال ندارند. اين مسئله تا حد زيادي ضريب امنيت خطوط ريلي ايران را پايين مي‌آورد، يعني اگر خط ريلي در يك نقطه به دلايلي از جمله سوانح و حوادث طبيعي و مسائل امنيتي و نظامي قطع شود، ممكن است بخش قابل توجه اي از خطوط ريلي كشور از مسير خارج شود.

احداث خطوط شطرنجي يكي از راه‌هاي رفع اين معضل در راه‌آهن ايران است. اگر خطوط ريلي موجود را با يك كمربند ريلي به همديگر وصل كنيم، مي‌توانيم در بحرانها و يا در مواقعي مانند تعطيلات نوروزي كه محدوديت و يا تراكم بيش از حد در برخي مسيرها وجود دارد، سرويس دهي مناسبي را از شبکه ريلي كشور انتظار داشته باشيم.

با توجه به مباحث مطرح شده، احداث خطوط شطرنجي در مسير ريلي خوزستان - تهران حائز اهميت است؛ در اين مورد دو مسير پيش بيني شده بود. مسير اول خط اتصال اصفهان به اهواز موسوم به راه‌آهن بختياري است كه از شهرهاي رامهرمز، ايذه، دهدز، ناغان، بلداجي، فرخ‌شهر و فولادشهر مي گذرد. مسير دومي كه براي بالابردن امنيت خط ريلي موجود قبل از انقلاب مطرح بود مسير ريلي اليگودرز به اصفهان مي باشد.

در حال حاضر مسير اليگودرز - اصفهان كه اولويت كمتري نسبت به مسير اول دارد به دليل وجود نقاط اشتراك با راه‌آهن موجود و كوهستاني نبودن مسير، با اندكي تغيير در مطالعات اوليه در حال پيگيري است؛ به اين نحو كه شهرستان اليگودرز موقتاً از نقشه حذف و راه‌آهن مستقيماً از شهرستان ازنا به سمت اصفهان طراحي شد و مطالعات مرحله دوم آن رو به اتمام است و در حال ورود به فاز احداث مي باشد.

پروژه راه‌آهن بختياري كه حدود 40 سال پيش مطرح و قبل از انقلاب اسلامي مطالعات مقدماتي و مرحله اول آن انجام شد، هيچ نقطه مشتركي با شبكه ريلي موجود ندارد از طرفي قطع كردن كوههاي زاگرس به دليل اينكه كوههاي جواني هستند، بسيار پرهزينه است و شايد اصلي ترين دليل عدم پيگيري و احداث مسير راه‌آهن بختياري در سالهاي بعد از انقلاب اسلامي، نبود اعتبار كافي براي پيگيري و احداث اين مسير بود.

توسعه زيرساخت‌هاي ارتباطي و شبکه های حمل و نقل ریلی و جاده ای از اصلی ترین شاخص‌هاي توسعه یافتگی يك منطقه مي باشد و تاثيرگذاري احداث راه‌آهن بختياري بر توسعه پايدار منطقه امري بسيار روشن و بديهي است.

هرچند با توجه به گذشت زمان و پيشرفت هاي علمي در زمينه طراحي و احداث خطوط ريلي، طرح راه‌آهن بختياري نياز به مطالعات و طراحي مجدد دارد اما در حال حاضر احداث خطوط ريلي جديد در كشور اين واقعيت را به خيال نزديك كرده است.

با توجه بهره برداري از خط ريلي اصفهان- شيراز و در دست احداث بودن اتصال اين مسير به عسلويه و بوشهر، نهايتا اگر خط ريلي بوشهر - اصفهان راه‌انداي و فعال شود احتمال پيگري و راه اندازي راه‌آهن ساحلي قوت خواهد گرفت. هرچند طرح راه آهن ساحلی چند سالی است که در دست مطالعه است و هنوز طرح کامل آن روی کاغذ نیامده است اما با توجه به پیگیری مسئولین منطقه ای، دور از ذهن نیست که در آینده نزدیک این طرح وارد فاز عملیاتی شود و اتصال بندر امام خمینی به بوشهر موجب مي شود راه‌آهن بختياري اهميت خود را از دست بدهد و به دست فراموشی سپرده شود و این امر به خودی خود ضرورت پیگیری جدی تر این موضوع توسط مدیران و نخبگان را روشن می سازد.

منبع : آژاتس خبری بختیاری

مسجدسلیمان، پایتخت ایران!

bakhtyariha — Tue, 14 Jul 2009 15:37:20 GMT

طنز نوشته اي از حبيب اله بهرامي

یکی از افتخارات، ببخشید که فارسی را پاس نداشتیم، یکی از افتخارهای این جانب"بچه نفتون " ، نوشتن درباره ی کلان شهر مسجدسلیمان یا مسلیمون است هم عروس ایران و هم پایتخت ایران و هم خاورمیانه بوده و خواهد بود!

البته در مورد مسجدسلیمان، هم بنده ی بزرگ! زیاد نوشته ام و هم، همشهریان عزیز.اما از آن جا که می گویند: "همه ی حرف ها گفته شده ولی چون گوش های شنوا مرتب خواستار شنیدن حرف های گفته شده هستند(!) بنابراین، ما، هزار باره می گوییم تا مسوولان عزیز و خیلی خدمتگزار به خواسته های شان برسند!!

همان گونه که همه ی ایرانیان و نیز جهانیان کم و بیش می دانند، اما به روی خود یا نمی آورند یا اگر می آورند چشم های شان را می بندند تا در معرض تابش درخشان این کلان شهر نفتی در ایران و خاورمیانه قرار نگیرند!!، در یک صد سال پیش، نخستین چاه نفتی خلیج فارس و آسیا و خاورمیانه در کلان شهر مسجدسلیمان به بهره برداری رسید وبعد از آن این ابر شهر، شد عروس ایران و حتا خاورمیانه و در تمامی زمینه های اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی و هنری و چند نقطه و نیز امکان های شهری، رتبه ی اولین یا نخستین ها را به دست و به پا آورد!

البته، نه این که فکر کنید یا این که پیش تر به چشم و گوش شما رسانده باشند که امروزه از آن اولین ها خبری در کلان شهر نیست، نه، اصلن این گونه نیست مسجدسلیمان هنوز در بیش از هفتاد هشتاد مورد، نه تنها در ایران که در خاورمیانه دارای مقام اولین ها ست و مردم آن از این نخستین ها عشق و حال می کنند و از مسوولان خیلی خدمتگزار تشکر و قدردانی!!

برای مثال :

1- مردم مسجد سلیمان، میلیون‌ها بشکه نفت و میلیاردها فوت مکعب گاز، از دل کلان شهر خود استخراج کردند تا به اقتصاد کشورمان خدمت کنند که کردند؛ اما حاضر نشدند که خود از این نفت ها و گاز ها بهره ببرند. هم اکنون نیز حاضر نمی شوند که در رفاه باشند و از نعمت گاز بهره مند شوند!! ولی مردم استان های دیگر و حتا کشورهای نیازمند، بدون گاز باشند و در رنج و سختی روزگار بگذرانند.

2- مسجدسلیمانی ها، در هفتاد هشتاد سال پیش، دارای نخسین تصفیه‌خانه آب و نیز لوله کشی فاضلآب در سطح کشور بودند و از این که آب تصفیه می نوشیدند و فاضلآب های شان نیز از سیستم لوله کشی برخوردار بود، اما دیگر شهرهای کشورمان نه آب تصفیه داشتند و نه سیستم فاضلآب، رنج می بردند!!

بنابراین، از مسوولان خیلی خدمتگزار عاجزانه در خواست و تقاضا کردند که از درآمد نفت و گاز در کلان شهرشان به دیگر شهرها و استان های کشورمان اختصاص دهند و مردم آن مناطق را رفاه مند سازند و دیگر کاری به آنان (مسجدسلیمانی ها ) نداشته باشند که دیگر جایی برای رفاه مند تر شدن!! وجود ندارد.

البته، مسوولان عزیز نیز، درخواست مسجدسلیمانی ها را اجابت کردند و تا توانستند به استان های کشورمان و برخی از کشورهای نیازمند رسیدند و همان گونه که خود مسجدسلیمانی ها خواسته بودند!! دیگر با این کلان شهر کاری نداشتند؛ که بنده از همین ستون از مسوولان خیلی خدمتگزار تشکر و قدردانی ویژه می کنم!!

3- از آن جا که نخستین سوت قطار در کشور در مسجدسلیمان به صدا در آمد و نخستین فرودگاه هواپیما نیز در این ابر شهر ساخته شد و مردم آن از خوشی نمی دانستند چه کنند(!) چرا که مرتب سوار هواپیما و هلی کوپتر یا به زبان امروزی بال گرد و چرخ بال و قطار می شدند و عشق و حال می کردند و دیگر برای شان تکراری شده بود، باز هم از مسوولان درخواست کردند که از این پس با فرودگاه و خط آهن در شهرشان کاری نداشته
باشند و از درآمدهای نفت و گاز در این ابر شهر، برای ساختن فرودگاه و خطوط آهن در دیگر استان ها استفاده کنند که مسوولان هم به تقاضاهای مسجدسلیمانی ها اجابت کردند و استان های کشورمان را در این زمینه ها آباد کردند که این جانب بچه نفتون به نمایندگی از مردم شهرمان باز هم از مسوولان تشکر می کنم!

مسجد سلیمانی ها اگر چه امروزه دسترسی به هواپیما و قطار ندارند و برای سفر به استان های دیگر با وسایل نقلیه اتوبوس و مینی بوس و سواری به اهواز می روند، ولی از این که مردم استان های دیگر از مواهب هواپیما و قطار در شهرهای شان بهره می برند حال می کنند و مرتب از تلاش های مسوولان عزیز به خاطر توجه به دیگر شهرها و استان های کشورمان تشکر می کنند و التماس دعا دارند که در تقسیم های کشوری، کلان شهر مسجد سلیمان را به روستا تبدیل کنند!!

البته، در این زمینه از نماینده ی شهرمان یک انتقاد کوچک داریم. چرا که ایشان بعد از 12 سال روزه ی سکوت را در زمستان سال 86 شکست و از کودکان مسجدسلیمانی سخن راند و فرمود: " کودکان مسجدسلیمانی از سرما می لرزند "

در صورتی که خود شهروندان کلان شهر مسجدسلیمان نمی خواهند که گاز لوله کشی داشته باشند(!) آن ها به همان اولین ها از یک صد سال پیش تاکنون، افتخار می کنند و دوست دارند که شهرشان بی گاز و نفت و آب و برق و کار و چند نقطه باشد ولی استان های دیگر عمران و آبادان!

البته، ناگفته نماند: به محض این که نماینده ی عزیزمان از سرما لرزیدن کودکان سخن گفت، تمام کودکان شهر از نطق آتشین ایشان دل گرم شدند و حتا احساس گرما کردند و هنوز که هنوزه دارند از گرما حال می کنند!!

بنده به عنوان یک مسجدسلیمانی، پیش نهاد می کنم که این عزیز نماینده، برای کودکاندیگر شهرها، از جمله مناطق سردسیر کشور و حتا جهان نیز، شعارهای دلگرم کننده سر دهد تا همه ی کودکان عشق و حال کنند! درست نیست که فقط کودکان مسجدسلیمانی از مواهب شعار و نطق های آتشین حال کنند!!

بنابراین، این جانب از نماینده ی عزیز شهرمان به عنوان یک برادر کوچک تقاضا دارم: حالا که قفل سکوت را شکسته و می خواهد کمبود ها و مسایل مشکل های مردم را حل و فصل کند، به تر و پسندیده تر آن است که مثل حمایت های جانانه از تیم استقلال تهران، از شهروندان تهرانی و حتا مردم دیگر استان ها در تمامی زمینه ها حمایت جانانه کند و از نزدیک ضمن بررسی مسایل و معضل های استان های دیگر، در جهت حل آن ها نیز تلاش کند.

ضمنن، اگر دولت خیلی خدمتگزار ، به علت کاهش قیمت نفت، اعتبار کافی برای حل مسایل و مشکل های استان ها ندارد، از درآمد های نفتی کلان شهر مسجدسلیمان و از قبل تبدیل بافت و مدیریت آن به روستا، برای عمران و آبادانی بیش تر تر! شهرهای کشور هزینه کند!!

البته اگر امروزه در مسجدسلیمان هر 48 ساعت تنها 4 ساعت آب شرب در لوله های پوسیده ی آب جاری است و چند صد روستای آن نیز از آب لوله کشی برخوردار نیست و از آب تانکر استفاده می کنند، در حالی که در نزدیکی و در دل آن دو سد بزرگ وجود دارد، یا اگر به علت قدمت و فرسودگی خطوط برق رسانی و ایستگاه های بین راهی، برق شهر با افت شدید ولتاژ همراه است و از سویی ، عده ی بی شماری از شهروندان مسجدسلیمانی، بی کارند و کاری برای انجام دادن ندارند و از سویی، اگر این کلان شهر، از راه و جاده ی درستی برخوردار نیست و هنوز در بن بست قرار دارد و اگر هم اکنون برخی از کوچه ها و خیابان های مسجدسلیمان - که دارای نخستین لوله کشی فاضلاب در کشور بود - لبریز از فاضلاب است!

و اگر در برخی از نقاط این شهر، گاز و نفت از دل زمین بیرون زده و بوی گاز مانند عطر و ادئو کلن فضای شهر را در بر گرفته است، نه تقصیر "ویلیام ناکس دارسی" است و نه هیچ کس و هیچ دستگاه دیگری. مسوولان خیلی خدمتگزار نیز بروند و با خیال راحت استراحت کنند و بخوابند. چرا که ما و شهرمان در یک صد سال پیش جزو اولین ها بودیم و حالا جزو آخرین ها هستیم! زمانی پشت به زین بودیم، حالا زین به
پشت!

تازه ، اگر نیاز باشد و دل مان بخواهد، از نماینده ی عزیز شهرمان در مجلس تقاضا می کنیم که چند تا شعار آبدار مانند همان که سال 86 درباره ی کودکان مسجدسلیمانی سر داد، سر دهد تا همه چیز به خیر و خوبی حل و فصل شود و برود پی کارش!!

منبع : آژانس خبري بختياري/ بچه نفتون

اسناد منتشر نشده بختیاریها در مشروطه

bakhtyariha — Tue, 14 Jul 2009 15:33:37 GMT

در سال هاي اخير، بسياري از مورخان، اساتيد و گروه هاي سياسي از زواياي گوناگون به واقعه ي مشروطه نگريسته، و قلم زدند. مشروطه، با تمام جوانب خرد و كلانش به نقد كشيده شده، كه اين، گوياي اهميت جريان مذکور، در تاريخ معاصر ایران است.

آژانس خبری بختیاری (ایبنا نیوز) با همکاری گروه آسماری در آستانه 25 تیرماه برابر با صدمین سالگرد فتح تهران اقدام به انتشار برخی اسناد منتشر نشده مشروطه خواهد کرد. بدیهی است معرفی اسناد منتشر نشده می تواند به فهم بهتر هموطنان از تلاشهای بختیاری در انقلاب مشروطه موثر باشد.

به گزارش ایبنا نیوز اولین سند از این سلسله اسناد که توسط استادعبدالمهدی رجایی ارایه شده است به شرح ذیل است:

نامه صمصام‌السلطنه به فرمانفرما

در روزهاي پاياني سال 1326ق درست زماني که محمدعلي شاه تبريز را به محاصره در آورده و قصد داشت با نبردهاي فرسايشي آن را از پا در آورد، به يکباره با خبر شد که شهر اصفهان را نيروهاي بختياري فتح نموده و حاکم آنجا اقبال‌الدوله را به کنسولگري انگليس رانده‌اند.

محمدعلي شاه که چندي پيش بخش عمده‌اي از سران بختياري را با خود همراه کرده و براي سرکوبي جنبش تبريز فراخوانده بود، هرگز گمان نمي‌کرد جناح صمصام‌السلطنه و سردار اسعد چنان قدرتي داشته باشند که دست به چنين کار سترگي بزنند.

هر چه بود شاه هراسان چهار روز پس از فتح شهر و در 14 ذي‌حجه 1326 عبدالحسين ميرزا فرمانفرما را حکم حکومت اصفهان داد تا با سپاهي از بختياري و غير بختياري به اصفهان تاخته شهر را از دست شورشيان باز ستاند.

عبدالحسين ميرزا فرمانفرما در همان روز تلگرافي به صمصام السلنه حاکم مردمي‌اصفهان ارسال نموده، از در خيرخواهي و تملق مي‌خواست راه حل مسالمت آميزي براي خود بيابد. نيز گمان مي‌کرد صمصام به خاطر خلع شدنش از مقام ايلخاني‌گري دست به چنين کاري زده است.

وي در تلگراف خود با اشاره به اين كه سردار ظفر و اميرمفخم همراه وي هستند، صمصام را نصيحت كرد كه « برادر جان، عزيز من! سر دنيا را با پوش نپوشانيده اند. و مملكت بي صاحب نيست. صاحب مملكت خيلي در حفظ رعيت خودش ساعي تر از همه كس است و اين راه راه خرابي خودتان و و خانواده تان است... در امورات ايلياتي و گفتگوهاي ولايتي خودتان هم من به حضرات خيلي ملامت كردم. الحق خوب نكرده اند. اصلاح اين مسايل را كاملاً به عهده و ذمه مي‌گيرم ».

اما صمصام‌السلطنه موضوع را از منظر ديگري مي‌ديد. وي به شاهزاده نوشت:

«حضور مبارك بندگان حضرت مستطاب اشرف اسعد والا، شاهزاده فرمانفرما ـ دامت شوكته
دستخط تلگرافي كه به اقتضاي مراحم و الطاف قديمه نسبت به فدوي حقيقي شرف صدور يافته، تشرف حاصل نمود و موجب تشكرات فوق العاده گرديد.

بر هر ذي حسي واجب و متحتم است كه به قدر قوه و استطاعت در استقلال دولت و ملت خود كوشيده، و در امتثال احكام علماي حقه فروگذار و خودداري ننموده، با كمال ادب و اميدواري عقل سليم و وجدان مستقيم بندگان حضرت اشرف ارفع والا ـ دامت شوكته ـ را حَكَم قرار مي‌دهم و به موّجد حقيقي كل اشياء قسم مي‌دهم كه آيا حفظ استقلال دولت و بقاي اين ملت شش هزار ساله به اين اساس و ترتيبي است كه فدوي، به اقتداي علماي حقه، بر ذمة همت خود گماشته‌ام يا آن كه حكام جور بدون اطلاع بندگان حضرت اقدس شهرياري ـ ارواحنا فداه ـ از هيچ گونه ظلم و ستم و قتل و غارت و بي عصمتي نسبت به ملت بيچاره فروگذار نكنند و براي جلب نفع شخصي و شهوت راني مملكتي را خراب و ملتي را معدوم نمايند؟

مسلم است مادامي‌كه حدود حكومت معين نباشد فايده اي بر تغيير حكومت مترتب نخواهد بود. مگر بندگان حضرت مستطاب اشرف والا ـ دامت شوكته ـ همان نيستند كه در مجلس شوراي ملي گريه‌ها كرديد و براي دفع تجاوزات اتباع عثماني از جيب فتوت خود متحمل مخارج فوق العاده براي تشكيل اردوي سرحدي شديد؟ خدا را به شهادت مي‌طلبم كه اگر حضرت والا هم بقاي سلطنت سلسلة جليلة قاجاريه و استقلال اين ملت بيچاره را طالب هستيد، عرايض بي‌غرضانة اين خادم قديم دولت را تصديق خواهيد فرمود و براي تشكيل دارالشوراي ملي ساعي و جاهد خواهيد بود.

امروز به تصديق تمام عقلاي عالم هيچ نوش‌دارويي براي خرابي‌هاي مملكت و درماندگي‌هاي ملت بيچاره جز ايجاد مشروطيت در خزانة بندگان اعلي‌حضرت شهرياري ـ ارواحنا فداه ـ يافت نمي‌شود و نيز خاطر مبارك را مستحضر مي‌سازم كه در هر آن انتخاب وكلا محقق و مجلس مقدس تشكيل يافت، اين دولت‌خواه حقيقي و پيرغلام واقعي، كه هميشه حفظ اساسية سلطنت را در سلسلة جليلة قاجاريه بر هر چيز مقدم دانسته و مي‌دانم، فوري بر اسب خود سوار شده، عقب كار خود مي‌روم.

ولي حالا ممانعت كلي از طرف عموم اهالي اصفهان و توابع و چهارمحال و بختياري در پيش است و قاطبه، متفق‌الكلمه در تشكيل مجلس مقدس ساعي و جاهد و با تمام قواي خود خروج فدوي را از اصفهان مانع اند. ديگر هر قسم راي مبارك قرار گيرد، امر و مقرر فرماييد اطاعت خواهد شد.»

(فدوي نجفقلي بختياري)

منبع : آژانس خبری بختیاری (ایبنا نیوز)

تذکره امامزاده سید ابراهیم، شاه مال بابادی

bakhtyariha — Tue, 14 Jul 2009 15:27:30 GMT

امامزاده سید ابراهیم، فرزند سید محمد پرهیزگار، فرزند حضرت امام موسی کاظم(ع) یکی از امامزادگان معتبر منطقه گرمسیری بختیاری است. این امامزاده در میان عوام و معتقدین خود، به شاهزاده ابوالقاسم و در تداولی عام تر به شاه مال بابادی شهرت دارد. بقعه متبرکه وی که زیارتگاه عشایر و ساکنین اطراف است، دارای ضریح و بارگاه و در منطقه موسوم به شاه آباد، از توابع شهر لالی، حوزه شهرستان مسجد سلیمان در 25 کیلومتری شمال لالی و 80 کیلومتری شهرستان مسجد سلیمان واقع شده است.

مکانی که امامزاده در آن قرار دارد: دشت لاله معروف به لالی منطقه ای از گرمسیر بختیاری است که تا چندی پیش به خاطر چاه های نفت آن منطقه ای نفت خیز محسوب می شد و شرکت های سابق نفت در آنجا اقدام به احداث تأسیساتی نموده بودند. اگر سلسسله کوه های زاگرس را پلکانی فرض کنیم دشت لالی آخرین پله این پلکان است که به جلگه وسیع خوزستان اشراف دارد. هوای این بخش در زمستان ها معتدل و گاهی نسبتاً سرد و در تابستان ها گرم و خشک است، بهار دلپذیر این منطقه، از سرسبزی برخوردار و به مناسبت گلهای بسیار و لاله های خودروی خود به دشت لاله مرسوم شده اند. نواحی اطراف لالی را می توان منطقه ای تاریخی خواند. وجود آثار تاریخی که متعدد و پراکنده اند اهمیت نسبی تاریخی این منطقه را به ویژه در بختیاری بیان می‏کند.

رجوع به تذکره امامزاده شرح شگفتی زای زندگی وی و افسانه های گاه دلپذیر و پر از عبرت آن را بر ما روشن می دارد.

داستان این زندگی و اطرافیان امامزاده و اسطوره های به شرح آمده در تذکره که بسی شگفت و باور نکردنی است، علاوه بر پرده گشایی از حوادث زندگی وی، حاوی ارزش های تاریخی- مذهبی، در زمینه تاریخ و فرهنگ و طوایف بختیاری می باشد. آنچه از این تذکره بر جای مانده، تذکره اصلی نیست. رونویسی از تذکره اصلی است که به سال 701 هجری قمری تألیف یافته است.

متن تذکره امامزادۀ ابراهیم وجود اسلام را در منطقه بختیاری در زمانی نزدیک به 1200 سال پیش، انکار نمی کند، اما وجود سر جنبانان گبر یعنی فرماندهان زرتشتی مذهب مورد تأیید تذکره است. بنابراین به طور قطع و یقین و به استناد همین تذکره ای که در دست داریم، همه مردم منطقه مسلمان نبوده اند و اینکه چگونه اسلامی نیز مطرح بوده است، نمی دانیم. یحتمل، آئین تشیّع، نمی توانسته حضور قدرتمندی یه مثابه یک مذهب فراگیر و حتی حداقل آئینی مطرح، داشته باشد. آنچه از مطالعه تذکره برمی آید تنها وجود معدودی انسان شیفته خاندان نبوت که مترّصد فرصتی جهت اظهار وجود بوده اند به نظر می رسد لذا مذهبی به نام شیعه تا قبل از ورود موکب همایون امام همام، هشتمین اختر تابناک آسمان هدایت و ولایت حضرت امام علی بن موسی الرّضا(ع) در بختیاری یا بهتر بگوییم سرزمینی که هم اکنون آن را بختیاری می نامیم، وجود نداشته است.

طبیعی است شبکه وسیعی از امامزادگان همزمان یا پس از شهادت امام هشتم(ع) بنا به زمینه های قبلی و استقبال بعضی طوایف، جهت ترویج مذهب شیعه و یا علیه خلفای جور، به این سرزمین که معقلی منبع و به خاطر صعب العبوری کوه ها و دره های سخت گذر عمیق و جنگلهای انبوهش که پناهگاه محکم و استواری جهت مبارزات قرون وسطایی بوده اند، به این منطقه آمده باشند و همگی به قیادت برادر بزرگتر خود سید محمد پرهیزگار، دست به یک سلسله مبارزات طولانی و فرساینده علیه خلفای عباسی زده باشند. اما اینکه چه وضعی پیش آمده که نتوانسته اند نظر علویان طبرستان که منطقه ای مشابه پیش روی داشته اند یک سلسله پایدار حکومتی تشکیل دهند، ظاهراً باید علت را شهادت بعضی و درگذشت نابهنگام پاره ای دیگر از آنان دانست. خود سید محمد دائماً فی مابین خراسان و بطحا در مسافرت بوده و ما نمی دانیم با چه سرنوشتی جان عاریتی و مقدس خود را تقدیم دوست کرده است. به هر حال سید محمد به هر یک از یاران و ارقاب خود از قبیل سلطان ابراهیم، احمد فذاله، سلیمان احمد، احمد بلد و احمد ابدال و سایرین مأموریتی ویژه داده است. حاصل مبارزات وی استقرار مکتب تشیع به عنوان یک مذهب فراگیر در منطقه بختیاری بوده است. طبق روایت تذکره سید محمد پرهیزگار در بختیاری معروف به شاه خراسان است. بختیاری ها او یا پسرش را شاه مال بابادی و نیز شاه گرن بلند می خوانند.

برگرفته از کتاب زیارتگاه های بختیاری تالیف فریبرز فروتن

منبع : آژانس خبری بختیاری (ایبنا نیوز)

شوشتر با سازه های آبی جهانی شد.

bakhtyariha — Tue, 14 Jul 2009 15:21:12 GMT

گزارش روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری خوزستان شهر شوشتر در شمال شرقی خوزستان در نزدیکی محل ورود رودخانه کارون به این دشت قرار دارد. این موقعیت جغرافیایی ویژه موجب شده است که نه تنها تاریخ شکل گیری اولین سکونت های مبتنی بر کشاورزی در این منطقه به هشت تا ده هزار سال پیش بازگردد، که با استفاده از فن آبیاری در دشتی مستعد جوامع سازمان یافته شکل گرفته و سابقه سکونت های شهری ابتدایی همزمان با قرن چهارم پیش از میلاد باشد.طبق کتیبه های یافت شده از تخت جمشید منطقه شوشتر بنام ایلامی آن هیدالو نامیده می شود. شهر هیدالو در نزدیکی شوشتر امروزی قرار دارد و در کنار رود کارون، اندکی پس از خروج این رود از کوهساران بطرف دشت سوریانای قدیم بنا شده است.در سده ششم پیش از میلاد امپراتوری هخامنشیان توسط کوروش کبیر بنیاد نهاده شد که منطقه پراهمیت ایلام نیز بخشی از این امپراتوری را تشکیل میداد. داریوش کبیر با احداث و بازسازی نهرداریان یکی از مهمترین عناصر معماری آبی شوشتر را بوجود آورد.

آثار تاریخی

مجموعه آثار تاریخی شوشتر را می توان به دو بخش پیش و پس از اسلام دسته بندی کرد:

1- آثار پیش از اسلام: این آثار از دوره پیش از تاریخ تا ساسانی را شامل می شود و بصورت تپه و محوطه های باستانی، آرامگاه های زیرزمینی،گور دخمه ها و تأسیسات آبرسانی در خارج و داخل شهر موجود می باشند.

2- آثار پس از اسلام: این آثار شامل مساجد، بقعه ها، اماکن مذهبی، کاروانسراها، منازل، معابر عمومی (ساباط ها ) می شوند.

تأسیسات آبی

مجموعه عظیم آبی شوشتر بدست نیاکان ما در طول سده های طولانی بصورت پلها، بندها، پل بندها، آسیابها و کانالهای سنگی ساخته شده است. این تأسیسات در راستای دستیابی به سه هدف عمده بوجود آمده اند: 1- عبور از ر ودخانه ها 2- آبیاری زمین های کشاورزی 3- استفاده از انرژی آب در صنعتگری ( همچون بکار انداختن آسیابهای آبی )

مهمترین تأسیسات آبیاری شوشتر عبارتند از:

بند میزان

بند میزان از بناهای بسیار مهم در مجموعه بناهای آبی تاریخی شوشتر است که آغازگر و عامل ایجاد حلقه های آبی شوشتر است. این بند که در شمال شهرستان ، و به صورت شرقی – غربی واقع شده، رودخانه کارون را پس از ورود به شوشتر به دو بخش با نسبت 2 به 4 تحت عنوان شطیط ( 4 دانگه ) و گرگر ( 2 دانگه ) تقسیم می نماید.

بند میزان از سازه های دوره ساسانی (600-224.D.A ) در شوشتر است.

این بند به طول 390 متر و ارتفاع تقریبی 50/4 متر بر روی بستر صخر ه ای ایجاد شده که به شکل دیواره هایی مورب و از نوع سدهای وزنی است.

این سازه در قسمت شمالی بصورت دیواره ای مستقیم و دارای 9 دهانه آبرو است که آب را به سمت جنوب و رود گرگر هدایت می کند . هر یک از این دهانه ها در اصطلاح محلی دارای نامی خاص می باشد.

پل بند گرگر

این پل بند با شماره ثبت 17599 بر روی محوطه آبشارها و در شرق خیابان شریعتی شوشتر واقع است. بنای اولیه آن مربوط به دوره ساسانی می باشد.

رود گرگر یا مسرقان شاخه ای مصنوعی از رود کارون است که در شمال شهرشوشتر توسط بند میزان از رود کارون جدا می شود و راه جنوب را درپیش می گیرد.

نهر گرگر یکی از بزرگترین نهرهای دستکند در ایران است که از محل جدا شدنش از رود کارون در شمال شوشتر تا پایان مسیر خود که باز هم به کارون می پیوندد، مسیری حدود 100 کیلومتر را طی می کند.دلیل حفر نهر گرگر آبرسانی از شمال شوشتر و از رود کارون به زمینهای جنوبی شوشتر است.

بر روی این نهر در فواصل مختلف به ترتیب ، بند برج عیار و بند خداآفرین ( ماهی بازان ) قرار دارند. نهر گرگر در نهایت در جنوب شوشتر در کیلومتر 44 جاده شوشتر به اهواز در محلی به نام بند قیر به شاخه اصلی کارون می پیوندد.

پل بند شادروان:

پل بند شادروان در شمال غربی شهرستان شوشتر،در جهت شمالی – جنوبی بر شاخه اصلی رود کارون ( شطیط) ساخته شده است. این پل بند در گذشته یکی از مهمترین دروازه های ورودی شهر نیز محسوب می گردید.

قدمت پل را به دوران ساسانی نسبت می دهند و معتقدند اسرای رومی آن را ساخته اند.

طول تقریبی پل 543 متر و عرض 10تا 15 وارتفاع تقریبی 8 متر می باشد، مشتمل بر 44 دهانه اصلی و 43 دهانه فرعی بوده که در حال حاضر تنها 25 دهانه از دهانه های اصلی آن باقی مانده است این پل بند در خط مستقیمی ایجاد نشده و بصورت منحنی می باشد که علت این امر را جهت استفاده بهینه از بستر طبیعی رودخانه دانسته اند.

مجموعه آبشارها ( آسیابهای شوشتر ):

مجموعه آسیابها و آبشارها با شماره ثبت 2180 در شرق شوشتر، در مسیر رود گرگر و در جنوب پل بند گرگر قرار گرفته است.

این مجموعه محوطه ای به وسعت 5 هکتار را در بر می گیر د که با عناصری چون کانالها، تونل ها و آسیابها یک سازه هیدرولیکی بزرگ را تشکیل می دهد که با هدف بهره گیری از قدرت نیروی آب جهت استفاده های صنعتی احداث شده و علاوه بر آن از نظر طبیعی بواسطه ی برخورد شدید آب از فراز صخره ها بر سطح رودخانه با ایجاد آبشارهای مصنوعی مناظر بی نظیری خلق کرده است.

به طور کلی این مجموعه که در حال حاضر تحت عنوان « آبشارها » خوانده می شود، محوطه ای است مشتمل بر 50 آسیاب آبی که موردنیاز آنها از پشت بند گرگر توسط سه تونل « بلیتی، دهانه شهر، سه کوره » به پائین منتقل و در اعماق زمین به شعب فرعی تقسیم می شوند. به طور کلی تمامی شعب وظیفه تأمین آب موردنیاز آسیابها و در سالهای اخیر نیروگاه برق آبی و کارخانه یخ و چرخاندن چرخ آنها را بر عهده دارند. پس از تأمین آب موردنیاز، پساب حاصله از طریق این تونلها و با شدت زیاد بر سطح رودخانه ریخته که باعث ایجاد و خلق منظره ای زیبا می شود.

آسیابها

در این محوطه دو نوع آسیاب « تنوره ای » ( پره ای ) و « شیبی » ( چرخی ) و جود داشته است. که در سالهای اخیر استفاده از آسیابهای شیبی از رونق افتاده و آسیابهای تنوره ای جایگزین آن شد. در آسیاب شیبی بخاطر بهره گیری از تسمه، جهت تبدیل نیروی چرخشی افقی به عمودی، استهلاک بالاست و نسبت به آسیاب نوع تنوره ای مقرون به صرفه نیست، به همین دلیل از رونق افتاده است.

آسیاب تنوره ای: آسیابی است که چرخاب آن با فشار نیروی آبی که در تنوره یا چال انباشته می شود می چرخد . در این نوع آسیاب آب از کانال با ارتفاع زیاد وارد استوانه ای عمودی می شود و در انتهای حفره یک دریچه به قطر 30 الی 40 سانتیمتر قرار دارد که بعد از خارج شدن آب از حفره با فشار به پروانه ها برخورد کرده و باعث چرخیدن آسیاب حول محور عمودی می شود. برخی از این آسیابها در فصل پرآبی کارایی چندانی ندارند، زیرا سطح آب بالا آمده و مانع کار می شود.

قلعه سلاسل

- این قلعه با شماره ثبت 1117در شمال غربی شوشتر واقع شده و کشیدگی آن از غرب به شرق می باشد. شکل ظاهری آن به صورت بیضی نامنظم می باشد که از شمال و غرب بوسیله رود کارون ( شاخه شطیط ) و از جنو ب و شرق بوسیله خندقی در گذشته احاطه می شده است.

- وسعت کنونی قلعه در حدود 5/3 هکتار است که در مرتفع ترین بخش شهر بر روی بستر صخره ای واقع شده است. نهر داریون در ضلع شمالی قلعه از اجزای مهم آن محسوب می شود.

- این قلعه در گذشته بنابر روایات مورخین و کتب تاریخی مشتمل بر عناصر و اجزایی بوده است که در حال حاضر بقایایی از آنها برجاست.

- حیاط های مفصل و متعدد و سربازخانه ها و طویله ها و حمام ها و شبستانها و برجها و باغچه ها و قورخانه (سربازخانه ) و نقاره خانه و حرم خانه و آشپزخانه و قاپیهای متعدد ( دروازه ها) و حوض های بزرگ و حصار و خندق که اکنون بیشتر آن ویران و ساختمانها بر هم ریخته شده است.( امام شوشتری ، 127:1331)

- همچنین این قلعه دارای 5 شوادان بزرگ بوده است که هر یک با شوادانهای درون بافت شهر در ارتباط بود. این شوادانها در گرمای 50 درجه خوزستان محیطی خنک در حدود 25 درجه برای افراد ا یجاد می کرد. عملکرد قلعه علاوه بر جنبه ی استراتژیکی و نظامی و همچنین محل حکومتی، احتمالاً محلی جهت نظارت بر تقسیم آب که در اصطلاح کاست افزود خوانده می شود، و مرکز مدیریت آب منطقه بوده است.

- فضاهای مختلف موجود در قلعه ( محوطه ) سلاسل شامل:

*نهر داریون ، *دروازه ها ، * پل های قلعه ، *خندق ، *برج و بارو ، *کوشک یاعمارت حاکم نشین ، *بخش نظامی ، *زندان ، *حوض ، *شوادون ، *کت ها می باشد .

پل بند برج عیار و نیایشگاه صابئین

بند برج عیار با شماره ثبت 2940 در جنوب شرق شوشتر، بر روی رود گرگر و پائین تر از محوطه آسیابها و آبشارها بصورت شرقی- غربی قرار گرفته است. این بند از سازه های دوره ساسانی (600-224.D . A ) در شوشتر است. این سازه بصورت دیواره ای قوسی ساخته شده است. طول آن 30/7 متر و عرض آن 50/3 متر می باشد. این بنا بر بستری صخر ه ای و به منظور بالا آوردن و انحراف آب به سمت باغ های اطراف احداث شد ه است. قسمتهای زیادی از بند برج عیار به دلیل دخل و تصرفات و آسیب های وارده از بین رفته و درحال حاضر بقایایی از آن در سه قسمت شرقی، میانی و غربی رودخانه بر جا مانده است.

سازه‌هاي آبي شوشتر جهاني مي‌ماند .

سازه های آبی شوشتر به عنوان یک منظومه آبی که همگی مرتبط به هم هستند و همچنین به عنوان یک مجموعه و طراحـی برای آمایش سـرزمین در ابعاد گسترده که انواع بناها و سازه های آبی را شامل می شود امسال با تلاش سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری از میان آثار مختلف و متعدد پیشنهادی جهان جهت ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو مورد پذیرش این مجمع قرار گرفت و شوشتر با سازه های آبی جهانی شد .

منبع : http://www.mpr-khuz.ir/

18 اثر در شهرستان مسجدسلیمان در فهرست آثار ملی به ثبت رسید

bakhtyariha — Tue, 14 Jul 2009 15:18:44 GMT

اثر در شهرستان مسجدسلیمان توسط معاونت میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری خوزستان 18 اثر در شهرستان مسجدسلیمان در فهرست آثار ملی در سال گذشته به ثبت رسید.به گزارش روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری خوزستان آثار ثبت شده شامل: نقش برجسته بردبت با شماره ثبت 25963 ، محوطه چال شیخ احمد با شماره ثبت 25965 ، محوطه چنگا با شماره ثبت 25966 ، محوطه بنه حیدر با شماره ثبت 25967 و بردگوری شماره 2 چال منار با شماره ثبت 25968 می باشد. همچنین بازار تمبی با شماره ثبت 25967 در دهستان جهانگیری و روستای تمبی، قلعه خانی با شماره ثبت 25970 در محله چهاربیشه و نقش برجسته تنگ تنبان با شماره ثبت 25989 ، بردگوری امیرالمومنین با شماره ثبت 25988 از جمله آثار ثبت شده در فهرست آثار ملی است.شایان ذکر است : آثاری نظیر بردگوری چال دیره، بردگوری شماره یک چال سنگ ها، بردگوری شماره 1 چال منار، محوطه چال دیره، بردگوری موری، محوطه ده کید یده، تپه قلعه کهنه، بردگوری شماره 2 سوسن و سرخاب و بردگوری های باغات کتک از دیگر اثرهای ثبت شده در سال گذشته می باشد.گفتنی است: نام تاریخی این شهر پارسوماش است که این نام را پارسیان که از غرب ایران به این مکان آمدند ، بدان اطلاق کردند. در دوران قرون وسطی آن تلغر که نام سرزمینی در کنار رودخانه کارون بود می خواندند . بعدها این شهر به جهانگیری و نفتون و سپس به مسجد سلیمان خوانده شد .

منبع : http://www.mpr-khuz.ir/

29 اكتبر، روز کوروش

bakhtyariha — Tue, 28 Oct 2008 22:23:18 GMT

كوروش بزرگ (۵۷۶-۵۲۹ پیش از میلاد)، همچنین معروف به کوروش دوم نخستین شاه و بنیان‌گذار دودمان شاهنشاهی هخامنشی است. شاه پارسی، به‌خاطر بخشندگی‌، بنیان گذاشتن حقوق بشر، پایه‌گذاری نخستین امپراتوری چند ملیتی و بزرگ جهان، آزاد کردن برده‌ها و بندیان، احترام به دین‌ها و کیش‌های گوناگون، گسترش تمدن و غیره شناخته شده‌است؛
ایرانیان، کوروش را پدر و یونانیان، که وی سرزمین‌های ایشان را تسخیر کرده بود، او را سرور و قانونگذار می‌نامیدند. یهودیان این پادشاه را به منزله مسح ‌شده توسط پروردگار بشمار می‌آوردند، ضمن آنکه بابلیان او را مورد تأیید مردوک می‌دانستند.

واژهٔ کوروش

نام کوروش در زبان‌های گوناگون باستانی به‌گونه‌های مختلف نگاشته شده‌است:
پارسی باستان: Kūruš
در کتیبه‌های عیلامی: Ku-rash
درکتیبه‌های بابلی: Ku-ra-ash
در زبان یونانی باستان: Κoρος
در زبان عبری: کورِش Koresh
در زبان لاتین: سیروس Cyrus؛

"صورت لاتین نام کوروش به فارسی بازگشته و به عنوان نام پسران در ایران استفاده می‌شود"

دورهٔ جوانی

تبار کوروش از جانب پدرش به پارس‌ها می‌رسد که برای چند نسل بر " آنشان " (شمال خوزستان کنونی)، در جنوب غربی ایران، حکومت کرده بودند. کوروش درباره خاندانش بر سفالینهٔ استوانه شکلی، محل حکومت آن‌ها را نقش کرده‌است؛ بنیانگذار سلسلهٔ هخامنشی، شاه هخامنش انشان بوده که در حدود ۷۰۰ می‌زیسته ‌است؛ پس از مرگ او، فرزندش "چا ایش پیش" به حکومت انشان رسید. حکومت چا ایش پیش نیز پس از مرگش توسط دو نفر از پسرانش کوروش اول شاه انشان و آریارامن شاه پارس دنبال شد. سپس، پسران هر کدام، به ترتیب کمبوجیه اول شاه انشان و آرشام شاه پارس، بعد از آن‌ها حکومت کردند. کمبوجیه اول با شاهدخت ماندانا دختر ایشتوویگو (آژی دهاک یا آستیاگ) پادشاه ماد ازدواج کرد و کوروش بزرگ نتیجه این ازدواج بود؛
تاریخ نویسان باستانی از قبیل هرودوت، گزنفون و کتزیاس درباره چگونگی زایش کوروش اتفاق نظر ندارند. اگرچه هر یک سرگذشت تولد وی را به شرح خاصی نقل کرده‌اند، اما شرحی که آنها درباره ماجرای زایش کوروش ارائه داده‌اند، بیشتر شبیه افسانه می‌باشد. تاریخ نویسان نامدار زمان ما همچون ویل دورانت و پرسی سایکس و حسن پیرنیا، شرح چگونگی زایش کوروش را از هرودوت برگرفته‌اند؛ بنا به نوشته هرودوت، آژی دهاک شبی خواب دید که از دخترش آنقدر آب خارج شد که همدان و کشور ماد و تمام سرزمین آسیا را غرق کرد. آژی دهاک تعبیر خواب خویش را از مغ‌ها پرسش کرد. آنها گفتند از او فرزندی پدید خواهد آمد که بر ماد غلبه خواهد کرد. این موضوع سبب شد که آژی دهاک تصمیم بگیرد دخترش را به بزرگان ماد ندهد، زیرا می‌ترسید که دامادش مدعی خطرناکی برای تخت و تاج او بشود. بنابر این آژی دهاک دختر خود را به کمبوجیه اول شاه آنشان که خراجگزار ماد بود، به زناشویی داد؛
ماندانا پس از ازدواج با کمبوجیه باردار شد و شاه این بار خواب دید که از شکم دخترش تاکی رویید که شاخ و برگهای آن تمام آسیا را پوشانید. پادشاه ماد، این بار هم از مغ‌ها تعبیر خوابش را خواست و آنها اظهار داشتند، تعبیر خوابش آن است که از دخترش ماندانا فرزندی بوجود خواهد آمد که بر آسیا چیره خواهد شد. آستیاگ بمراتب بیش از خواب اولش به هراس افتاد و از این رو دخترش را به حضور طلبید. دخترش به همدان نزد وی آمد. پادشاه ماد بر اساس خوابهایی که دیده بود از فرزند دخترش سخت وحشت داشت، پس زادهٔ دخترش را به یکی از بستگانش بنام هارپاگ، که در ضمن وزیر و سپهسالار او نیز بود، سپرد و دستور داد که کوروش را نابود کند. هارپاگ طفل را به خانه آورد و ماجرا را با همسرش در میان گذاشت؛ در پاسخ به پرسش همسرش راجع به سرنوشت کوروش، هارپاگ پاسخ داد وی دست به چنین جنایتی نخواهد آلود، چون اولاً کودک با او خوشایند است. دوم چون شاه فرزندان زیاد ندارد دخترش ممکن است جانشین او گردد، در این صورت معلوم است شهبانو با کشنده فرزندش مدارا نخواهد کرد. پس کوروش را به یکی از چوپان‌های شاه به‌ نام مهرداد (میترادات) داد و از از خواست که وی را به دستور شاه به کوهی در میان جنگل رها کند تا طعمهٔ ددان گردد.
چوپان کودک را به خانه برد. وقتی همسر چوپان به نام سپاکو از موضوع با خبر شد، با ناله و زاری به شوهرش اصرار ورزید که از کشتن کودک خودداری کند و بجای او، فرزند خود را که تازه زاییده و مرده بدنیا آمده بود، در جنگل رها سازد. مهرداد شهامت این کار را نداشت، ولی در پایان نظر همسرش را پذیرفت. پس جسد مرده فرزندش را به ماموران هارپاگ سپرد و خود سرپرستی کوروش را به گردن گرفت.
روزی کوروش که به پسر چوپان معروف بود، با گروهی از فرزندان امیرزادگان بازی می‌کرد. آنها قرار گذاشتند یک نفر را از میان خود به نام شاه تعیین کنند و کوروش را برای این کار برگزیدند. کوروش همبازیهای خود را به دسته‌های مختلف بخش کرد و برای هر یک وظیفه‌ای تعیین نمود و دستور داد پسر آرتم بارس را که از شاهزادگان و سالاران درجه اول پادشاه بود و از وی فرمانبرداری نکرده بود تنبیه کنند. پس از پایان ماجرا، فرزند آرتم بارس به پدر شکایت برد که پسر یک چوپان دستور داده‌است وی را تنبیه کنند. پدرش او را نزد آژی دهاک برد و دادخواهی کرد که فرزند یک چوپان پسر او را تنبیه و بدنش را مضروب کرده‌است. شاه چوپان و کوروش را احضار کرد و از کوروش سوال کرد:

تو چگونه جرأت
کردی با فرزند کسی که بعد از من دارای بزرگ‌ترین مقام کشوری است، چنین
کنی؟

کوروش پاسخ داد:

در این باره حق با
من است، زیرا همه آن‌ها مرا به پادشاهی برگزیده بودند و چون او از من فرمانبرداری
نکرد، من دستور تنبیه او را دادم، حال اگر شایسته مجازات می‌باشم، اختیار با
توست

آژی دهاک از دلاوری کوروش و شباهت وی با خودش به اندیشه افتاد. در ضمن بیاد آورد، مدت زمانی که از رویداد رها کردن طفل دخترش به کوه می‌گذرد با سن این کودک برابری می‌کند. بنابراین آرتم بارس را قانع کرد که در این باره دستور لازم را صادر خواهد کرد و او را مرخص کرد. سپس از چوپان درباره هویت طفل مذکور پرسشهایی به عمل آورد. چوپان پاسخ داد: «این طفل فرزند من است و مادرش نیز زنده‌است.» اما شاه نتوانست گفته چوپان را قبول کند و دستور داد زیر شکنجه واقعیت امر را از وی جویا شوند؛
چوپان ناچار به اعتراف شد و حقیقت امر را برای آژی دهاک آشکار کرد و با زاری از او بخشش خواست. سپس آژی دهاک دستور به احضار هارپاگ داد و چون او چوپان را در حضور پادشاه دید، موضوع را حدس زد و در برابر پرسش آژی دهاک که از او پرسید: «با طفل دخترم چه کردی و چگونه او را کشتی؟» پاسخ داد: «پس از آن که طفل را به خانه بردم، تصمیم گرفتم کاری کنم که هم دستور تو را اجرا کرده باشم و هم مرتکب قتل فرزند دخترت نشده باشم» و ماجرا را به طور کامل نقل نمود؛ آژی دهاک چون از ماجرا خبردار گردید خطاب به هارپاگ گفت: امشب به افتخار زنده بودن و پیدا کردن کوروش جشنی در دربار برپا خواهم کرد. پس تو نیز به خانه برو و خود را برای جشن آماده کن و پسرت را به اینجا بفرست تا با کوروش بازی کند. هارپاگ چنین کرد. از آنطرف آژی دهاک مغان را به حضور طلبید و در مورد کورش و خوابهایی که قبلاً دیده بود دوباره سوال کرد و نظر آنها را پرسید. مغان به وی گفتند که شاه نباید نگران باشد زیرا رویا به حقیقت پیوسته و کوروش در حین بازی شاه شده ‌است پس دیگر جای نگرانی ندارد و قبلاً نیز اتفاق افتاده که رویاها به این صورت تعبیر گردند. شاه از این ماجرا خوشحال شد. شب هنگام هارپاگ خوشحال و بی خبر از همه جا به مهمانی آمد. شاه دستور داد تا از گوشتهایی که آماده کرده‌اند به هارپاگ بدهند ؛ سپس به هارپاگ گفت می‌خواهی بدانی که این گوشتهای لذیذ که خوردی چگونه تهیه شده‌اند.سپس دستور داد ظرفی را که حاوی سر و دست و پاهای بریده فرزند هارپاگ بود را به وی نشان دهند. هنگامی که ماموران شاه درپوش ظرف را برداشتند هارپاگ سر و دست و پاهای بریده فرزند خود را دید و گرچه به وحشت افتاده بود. خود را کنترل نمود و هیچ تغییری در صورت وی رخ نداد و خطاب به شاه گفت: هرچه شاه انجام دهد همان درست است و ما فرمانبرداریم. این نتیجه نافرمانی هارپاگ از دستور شاه در کشتن کوروش بود؛
کوروش برای مدتی در دربار آژی دهاک ماند سپس به دستور وی عازم آنشان شد. پدر کوروش کمبوجیه اول و مادرش ماندانا از وی استقبال گرمی به عمل آوردند. کوروش در دربار کمبوجیه اول خو و اخلاق والای انسانی پارس‌ها و فنون جنگی و نظام پیشرفته آن‌ها را آموخت و با آموزش‌های سختی که سربازان پارس فرامی‌گرفتند پرورش یافت. بعد از مرگ پدر وی شاه آنشان شد؛

دورهٔ قدرت

تندیس ۴ متری کورش در پارک المپیک سیدنی از سال ۱۹۴۴

بعد از آنکه کوروش شاه آنشان شد در اندیشه حمله به ماد افتاد. دراین میان هارپاگ نقشی عمده بازی کرد. هارپاگ بزرگان ماد را که از نخوت و شدت عمل شاهنشاه ناراضی بودند بر ضد آژی دهاک شورانید و موفق شد، کوروش را وادار کند بر ضد پادشاه ماد لشکرکشی کند و او را شکست بدهد. با شکست کشور ماد به‌وسیله پارس که کشور دست نشانده و تابع آن بود، پادشاهی ۳۵ ساله ایشتوویگو پادشاه ماد به انتها رسید، اما به گفته هرودوت کوروش به ایشتوویگو آسیبی وارد نیاورد و او را نزد خود نگه داشت. کوروش به این شیوه در ۵۴۶ پادشاهی ماد و ایران را به دست گرفت و خود را پادشاه ایران اعلام نمود.کوروش پس از آنکه ماد و پارس را متحد کرد و خود را شاه ماد و پارس نامید، در حالیکه بابل به او خیانت کرده بود، خردمندانه از قارون، شاه لیدی خواست تا حکومت او را به رسمیت بشناسد و در عوض کوروش نیز سلطنت او را بر لیدی قبول نماید. اما قارون (کرزوس) در کمال کم خردی به جای قبول این پیشنهاد به فکر گسترش مرزهای کشور خود افتاد و به این خاطر با شتاب سپاهیانش را از رود هالسی (قزل‌ایرماق امروزی در کشور ترکیه) که مرز کشور وی و ماد بود گذراند و کوروش هم با دیدن این حرکت خصمانه، از همدان به سوی لیدی حرکت کرد و دژسارد که آنرا تسخیر ناپذیر می‌پنداشتند، با صعود تعدادی از سربازان ایرانی از دیواره‌های آن، سقوط کرد و قارون (کروزوس)، شاه لیدی به اسارت ایرانیان درآمد و کوروش مرز کشور خود را به دریای روم و همسایگی یونانیان رسانید. نکته قابل توجه رفتار کوروش پس از شکست قارون است؛ کوروش، شاه شکست خورده لیدی را نکشت و تحقیر ننمود، بلکه تا پایان عمر تحت حمایت کوروش زندگی کرد و مردم سارد علیرغم آن که حدود سه ماه لشکریان کوروش را در شرایط جنگی و در حالت محاصره شهر خود معطل کرده بودند، مشمول عفو شدند.
پس از لیدی، کوروش نواحی شرقی را یکی پس از دیگری زیر فرمان خود در آورد و به ترتیب گرگان (هیرکانی)، پارت، هریو (هرات)، رخج، مرو، بلخ، زرنگیانا (سیستان) و سوگود (نواحی بین آمودریا و سیردریا) و ثتگوش (شمال غربی هند) را مطیع خود کرد. هدف اصلی کوروش از لشکرکشی به شرق، تأمین امنیت و تحکیم موقعیت بود وگرنه در سمت شرق ایران آن روزگار، حکومتی که بتواند با کوروش به معارضه بپردازد وجود نداشت. کوروش با زیر فرمان آوردن نواحی شرق ایران، وسعت سرزمین‌های تحت تابعیت خود را دو برابر کرد. حال دیگر پادشاه بابِل از خیانت خود به کوروش و عهد شکنی در حق وی که در اوائل پیروزی او بر ماد انجام داده بود واقعاً پشیمان شده بود. البته ناگفته نماند که یکی از دلایل اصلی ترس «نبونید» پادشاه بابِل، همانا شهرت کوروش به داشتن سجایای اخلاقی و محبوبیت او در نزد مردم بابِل از یک سو و نیز پیش‌بینی‌های پیامبران بنی اسرائیل درباره آزادی قوم یهود به دست کوروش از سوی دیگر بود.

آزادسازی یهودیان دربند و اجازهٔ بازگشت و بازسازی اورشلیم توسط کوروش بزرگ

بابل بدون مدافعه در ۲۲ مهرماه سال ۵۳۹ ق.م سقوط کرد و فقط محله شاهی چند روز مقاومت ورزیدند، پادشاه محبوس گردید و کوروش طبق عادت، در کمال آزاد منشی با وی رفتار کرد و در سال بعد (۵۳۸ ق.م) هنگامی که او در گذشت عزای ملی اعلام شد و خود کوروش در آن شرکت کرد. با فتح بابل مستعمرات آن یعنی سوریه، فلسطین و فنیقیه نیز سر تسلیم پیش نهادند و به حوزه حکومتی اضافه شدند. رفتار کوروش پس از فتح بابل جایگاه خاصی بین باستان‌شناسان و حتی حقوقدانان دارد. او یهودیان را آزاد کرد و ضمن مسترد داشتن کلیه اموالی که بخت النصر (نبوکد نصر) پادشاه مقتدر بابِل در فتح اورشلیم از هیکل سلیمان به غنیمت گرفته بود، کمک‌های بسیاری از نظر مالی و امکانات به آنان نمود تا بتوانند به اورشلیم بازگردند و دستور بازسازی هیکل سلیمان را صادر کرد و به همین خاطر در بین یهودیان به عنوان منجی معروف گشت که در تاریخ یهود و در تورات ثبت است علاوه بر این به همین دلیل دولت اسرائیل از کوروش قدردانی کرده و یادش را گرامی داشته‌است؛

فرزندان كوروش

پس از مرگ کورش، فرزند بزرگ او، کمبوجیه به سلطنت رسید. وی، هنگامی که قصد لشگرکشی به سوی مصر را داشت، از ترس توطئه، دستور قتل برادرش بردیا را صادر کرد؛ در راه بازگشت کمبوجیه از مصر، یکی از موبدان دربار به نام گئومات مغ، که شباهتی بسیار به بردیا داشت، خود را به جای بردیا قرار داده و پادشاه خواند. کمبوجیه با شنیدن این خبر در هنگام بازگشت، یک شب و به هنگام باده‌نوشی خود را با خنجر زخمی کرد که بر اثر همین زخم نیز درگذشت. کورش بجز این دو پسر، دارای سه دختر به نام‌های آتوسا و آرتیستون و مروئه بود که آتوسا بعدها با داریوش اول ازدواج کرد و مادر خشایارشا، پادشاه قدرتمند ایرانی شد.
آتوسا دختر کوروش است. داریوش بزرگ با پارمیدا و آتوسا ازدواج کرد که داریوش بزرگ از آتوسا صاحب پسری بنام خشیارشا شد؛

آخرین نبرد

آرامگاه کوروش بزرگ

کوروش در آخرین نبرد خود به قصد سرکوب قوم ایرانی‌تبار سکا که با حمله به نواحی مرزی ایران به قتل و غارت می‌پرداختند، به سمت شمال شرقی کشور حرکت کرد میان مرز ایران و سرزمین سکاها رودخانه‌ای بود که لشگریان کوروش باید از آن عبور می‌کردند.
کوروش در استوانه حقوق بشر می‌گوید:

هر قومی که نخواهد
من پادشاهشان باشم من مبادرت به جنگ با آنها نمیکنم؛

این به معنی دمکراسی و حق انتخاب است؛ پس نمی‌توان دلیل جنگ کوروش با سکا‌ها را نوعی دلیل شخصی بین ملکه و کوروش دید چون این مخالف دمکراسی کوروش هست و اما جنگ با سکا به دلیل تعرض سکاها به ایران و غارت مال مردم بود. هنگامی که کورش به این رودخانه رسید، تهم‌رییش ملکه سکاها به او پیغام داد که برای جنگ دو راه پیش رو دارد. یا از رودخانه عبور کند و در سرزمین سکاها به نبرد بپردازند و یا اجازه دهند که لشگریان سکا از رود عبور کرده و در خاک ایران به جنگ بپردازند. کورش این دو پیشنهاد را با سرداران خود در میان گذاشت. بیشتر سرداران ایرانی او، جنگ در خاک ایران را برگزیدند، اما کرزوس امپراتور سابق لیدی که تا پایان عمر به عنوان یک مشاور به کورش وفادار ماند، جنگ در سرزمین سکاها را پیشنهاد کرد. استدلال او چنین بود که در صورت نبرد در خاک ایران، اگر لشگر کورش شکست بخورد تمامی سرزمین در خطر می‌افتد و اگر پیروز هم شود هیچ سرزمینی را فتح نکرد. در مقابل اگر در خاک سکاها به جنگ بپردازند، پیروزی ایرانیان با فتح این سرزمین همراه خواهد بود و شکست آنان نیز تنها یک شکست نظامی به شمار رفته و به سرزمین ایران آسیبی نمی‌رسد. کورش این استدلال را پذیرفت و از رودخانه عبور کرد. پیامد این نبرد کشته شدن کورش و شکست لشگریانش بود. تهم‌رییش سر بریده کوروش را در ظرفی پر از خون قرار داد و چنین گفت: "تو که با عمری خونخواری سیر نشده‌ای حالا آنقدر خون بنوش تا سیراب شوی"؛ پس از این شکست، لشگریان ایران با رهبری کمبوجیه، پسر ارشد کورش به ایران بازگشتند؛

منشور حقوق بشر کوروش

استوانه کوروش بزرگ، یک استوانهٔ سفالین پخته شده، به تاریخ ۱۸۷۸ میلادی در پی کاوش در محوطهٔ باستانی بابِل کشف شد؛ در آن کوروش بزرگ رفتار خود با اهالی بابِل را پس از پیروزی بر ایشان توسط ایرانیان شرح داده‌است.
این سند به عنوان " نخستین منشور حقوق بشر " شناخته شده، و به سال ۱۹۷۱ میلادی، سازمان ملل آنرا به تمامی زبانهای رسمی سازمان منتشر کرد؛ نمونهٔ بدلی این استوانه در مقر اصلی سازمان ملل در شهر نیویورک‌ نگهداری می‌شود؛

منابع:
تاریخ ده هزار ساله ایران ، دکتر عبدالعظیم رضایی
كوروش كبیر، حقیقت تاریخ، مهندس فرشاد ابریشمی